In 2018 kreeg Julia de diagnose van een auto-immuunziekte die haar spieren en huid aantastte. Ze belandde in het ziekenhuis en de zoektocht naar wat er met haar aan de hand was, duurde lang: “Ik lag twee maanden op de IC. Die periode was echt overleven.”
Na een intensieve revalidatie kon ze langzaam weer lopen. Ze ging samenwonen met haar vriend en leek haar leven weer op te bouwen. Toch kwam kort daarna een onverwachte klap.
De eerste paniekaanval
Tijdens een vakantie kreeg Julia haar eerste paniekaanval. “Ik dacht echt: ik ga hier nu dood neervallen.” De angstaanvallen volgden elkaar op. Julia durfde nauwelijks nog het huis uit en zelfs wandelen met haar hond voelde te spannend. “Mijn wereld werd zo klein. Ik deed niks meer, zag niemand meer.” Toen ze merkte dat ze vastliep, besloot ze hulp te zoeken.
Op zoek naar de juiste behandeling
Via haar huisarts kwam Julia terecht bij Phitaal. “Eerst was ik sceptisch. Ik dacht: lekker, dan moet ik weer wachten.” Toch kon ze snel terecht voor een intake. Daar leerde ze het behandelteam kennen en voelde ze meteen vertrouwen. “Ik had het idee dat ze me echt begrepen. Dat was een opluchting.”
Een intensief traject met drie behandelaren
Bij Phitaal kreeg Julia begeleiding van drie specialisten: een psycholoog, een cognitief gedragstherapeut en een fysiotherapeut. “Er werd echt gekeken naar mij als persoon, niet alleen naar doelen op papier.”
De behandeling was intensief, met meerdere sessies per week. Soms oefende ze fysiek, soms werkte ze aan haar gedachten. Een bijzondere ervaring kwam tijdens een boksessie. “Ik voelde woede en verdriet loskomen. Dat had ik nog nooit zo ervaren.”
Van angst naar vertrouwen
Stap voor stap kreeg Julia weer grip op haar leven. Ze ging vrijwilligerswerk doen op een basisschool en vond daar nieuwe energie. “Ik merk dat ik daar zoveel voldoening uit haal.” Ook in haar relatie voelde ze verschil. “Mijn vriend heeft me op mijn allerlaagste gezien. Nu zegt hij dat hij trots op me is.”
Leven met angst – maar niet meer erin vastzitten
Julia weet dat angst niet zomaar verdwijnt, maar ze heeft geleerd hoe ze ermee om kan gaan. “Als ik een paniekaanval krijg, spreek ik het uit. Dan ga ik rustig zitten, ademhalen, voelen. En meestal lukt het dan wel.” De kennis dat ze uit een paniekaanval kan komen, geeft haar rust. “Daardoor is de angst ervoor veel minder.”
Weer geloven dat het leven leuk is
Julia kijkt nu met trots terug op haar traject. “Ik dacht soms: ik snap wel dat mensen het niet meer zien zitten. Maar het leven is echt leuk. Er is nog zoveel om voor te leven.” Ze wil anderen laten weten dat herstel mogelijk is. “Je bent niet alleen. Er zijn meer mensen zoals jij. Dat heb ik bij Phitaal geleerd.”
“Ik ben elke keer toch in die auto gestapt, ook al zei mijn hoofd dat ik beter thuis kon blijven. En elke keer reed ik trots weer naar huis.” Julia heeft geleerd haar angst te herkennen, te doorbreken en weer te vertrouwen op zichzelf.
